نباید اینقدر خوب باشی که خوب بودنت عادی بشه

همیشه سر این موصوع که باید چقدر از وفتم را با دوستانم باشم ، برایم سوال بوده. سوالی که شاید نتونم هیچ وفت برایش جوابی داشته باشم. تفکر خودم اینه که وقتم رو بجای اینکه با دوستانم باشم رو بزارم برای کارم و بتونم دانش خودم را بالا و بالاتر ببرم. اگر چه احساس می کنم این تفکر تا حدودی اشتباه باشه اما اعتقادی هست که فعلا سعی می کنم بر اون استوار باشم. واقعیتش این هست که وقتی می بینی دوستانت فقط تورو برای زمانی می خواهند که یه مشکل دروپالی رو براشون حل کنی احساس خوشایندی رو ندارم و سعی می کنم به خاطر همین هم بیشتر به کارم به پردازم به خاطر همین هم همیشه در بدترین شرایط ممکن هم سعی می کنم خودم مشکل خودم را حل کنم چون یه دوست خوب دارم به نام گوگل که بی مزد و منت جواب ادم رو می ده. یادم نرفته که باید خوب بمونم و به دوستانم و همه آدما با تموم وجود کمک کنم ولی بعضی مواقع خسته می شم از این موارد. ولی یادم نخواهد رفت که همیشه باید توی زندگیم کمک کنم به دیگزان تا دیگران هم کمکم کنند. * تیتر این مطلب از یکی از دانشمندان خارجی هست
دسته بندی ها: 

دیدگاه‌ها

کلا آقا رضا شما طرز فکرت مشکل داره! مگه خودت چه زمانی یاد دوستات می کنی که می خواهی دوستات زمان غیر کار داشتن ، یادت کنند! شما اینقدر این روز ها جواب نمیدی و گرفتاری که ... هر وقت که بهت زنگ می زنند بیا که شما کار داری و نمی رسی ولی حالا متوجه شدم چرا کار داری!دوستات هم یک بار ، دوبار زنگ می زنند می گند بیا با هم باشیم.ولی شما خودت وقتی کلاس می زاری و دوری می کنی بقیه هم از دورت دورتر می شند. مشکل همون طرز فکرست! شاید می ترسی چیزی به کسی یاد بدی و یا یاد بگیری!!! اون دوست بی منتت هم تا یه جایی پاسخ گوی نیاز هاست و تمام نیاز های آدم علمی نیست. طرز فکر آدم ها این زمان ها مشخص می شه!زمان نیاز ها، چه نیاز های شخصی چه نیاز های دیگران. این یعنی زمان های تنگنا! از خدا می خوام تو تنگنا نیفتی داداشم ، ولی فکر می کنم عضی تنگنا ها هستند که اون دوستت نمی تونه حلش کنه. ولی نمی دونم چرا من با همون هایی که شما نمی تونی کار کنی ،خوب می تونم ، باز هم موضوع سر همون طرز فکرست. همیشه میان رو باش ، بگذار دیگران روت حساب کنند تا یتونی توی لحظات بحرانی و سخت روی اون ها حساب کنی. موفقیت شما مایه ی موباهات ماست آقا داش رضضضااااا .

شاید تو راست میگی امیر جان :دی ولی همین دوستان هیچوقت توی بدترین شرایط زندگیم کمکی نکردن و من هم توقعی ندارم من خدا را دارم و اون بوده که همیشه پشت و پناهم بوده و خواهد بود. اتفاقا برای مثال همین محمد کسی هست که همیشه زمان های خیلی زیادی بیرون هستیم. شاید شما راست می گی باید طرز فکرم رو عوض کنم

به هر حال، من که با آقا رضا کاملا OK هستم من تازه با این سایت آشنا شدم (البته با آقای سروری از کتاب دروپال ایشان آشنایی دارم) نمی دونم چرا، ولی یه جور جالبی شده که با همه ی مطالب این سایت کاملا موافق هستم شاید چون من هم دروپال کارم و درک می کنم دمت گرم آقای سروری

افزودن نظر جدید