آشنايی با مفاهيم و اصطلاحات

درجهان طراحی‌شده برپایه وب، برخی اصطلاحات و مفاهیم مخصوص دنیای برنامه‌های پردازش کلمه و spreadsheetهاست (در کنار ابزارهای مدیریت وب مثل Dreamweaver و اصطلاح مایکروسافتی برای صفحه اصلی) که در مواقع لزوم باید جایگزین اصطلاحات مشابه شوند. در اینجا به تفسیر و تشریح اصطلاحات و مفاهیم به کاررفته در این کتاب می‌پردازیم؛ اصطلاحاتی که ممکن است در زمینه‌های مختلف با معانی متفاوت به کار روند. سازنده Developer کلمه developer در جهان دروپال مثل دنیای نرم‌افزار به معنای کسی است که به رمزنویسی می‌پردازد. در دنیای دروپال این رمز همان PHP (Hypertext Preprocessor) است. در زمینه دیتابیس‌ها، منظور از رمز همان پرسش‌های SQL است. کاربران Users در حوزه این کتاب، کاربران دروپال کسانی هستند که مستقیما با دروپال ارتباط برقرار می‌کنند؛ کسانی که با استفاده از دروپال به ساخت، حفظ و نگهداری یا مدیریت وب‌سایت می‌پردازند. کاربران نهایی End Users کاربران نهایی کسانی هستند که به بازدید وب‌سایت‌های طراحی‌شده توسط دروپال می‌پردازند. اغلب این افراد هیچ اطلاعاتی در مورد دروپال ندارند و تنها می‌دانند در حال بازدید یک وب‌سایت هستند آن هم به وسیله دروپال! صفحات وب Web Pages در حوزه دروپال یک صفحه وب همان صفحه وب معمولی است که همه ما می‌شناسیم: صفحه HTML که ممکن است توسط JavaScript و Cascading Style Sheets (CSS) تقویت شده باشد. تنها تفاوت در این میان این است که دروپال در زمان درخواست یک صفحه توسط کاربر چندین بار محتوای صفحه را تغییر می‌دهد. این صفحه مخصوص دروپال شامل اطلاعات و تصاویری است که کاربر دروپال در زمان طراحی سایت ایجاد می‌کند. (همانند سایر صفحات وب، این تصاویر توسط صفحه مرورگر و سیستم عامل کاربر اصلاح می‌شوند.) صفحات طراحی‌شده دروپال از لحاظ طراحی و قوانین مربوط، الزاما یکسان نیستند چون دروپال به سازنده اجازه می‌دهد با استفاده از تعیین قوانین و طراحی پایه‌ای، صفحات فراوانی را بدون نیاز به رمزنویسی جداگانه، ایجاد کند. به همین دلیل است که وب‌سایت‌های دروپالی در کنار ابزارهایی چون WebObjects شرکت اپل، .NET شرکت مایکروسافت، WebSphere شرکت IBM و OC4J شرکت اوراکل، کارایی بیشتر و بهتری ارائه می‌دهند. البته چنین ساختاری ممکن است کاربرانی که به دنبال یک فرمت ثابت برای یک صفحه خاص هستند را گیج کند. در این حالت این رمزنویسی برای تمام صفحات لحاظ خواهد شد یا نوعی دیگر از صفحات براساس آن باید طراحی شوند. البته اگر سازنده بخواهد هرصفحه را جداگانه طراحی کند به عصر طراحی دستی سایت بازگشته است و یکی از بهترین فواید چنین روشی را نادیده گرفته است. به همین دلیل دروپال گزینه‌ای برای نمایش یا عدم نمایش برخی ویژگی‌ها در صفحات مختلف دراختیار سازنده قرارمی‌دهد تا هم او بتواند نظرات شخصی خود را اعمال کند و هم از طراحی دستی که بسیار وقت‌گیر است پرهیز شود. طراحان Designers در حوزه دروپال، سازندگان سایت می‌توانند با استفاده از رمزنویسی که غالبا از CSS استفاده می‌شود، نمای وب‌سایت خود را طراحی کنند. به طور کلی در این کتاب بیشتر به مفهوم سازنده و کاربر نهایی پرداخته می‌شود نه طراح. مدیریت محتوا چیست و چه کمکی به ما می‌کند؟ یک سیستم مدیریت محتوا (CMS) به ذخیره‌کردن و بازیابی محتوا می‌پردازد که ممکن است متن، فایل صوتی یا تصویری، عکس یا هرگونه اطلاعات دیگر مربوط به CMS باشد. البته این وظیفه اصلی دیتابیس‌ است اما CMS ها هم ویژگی‌های دیگری برآن می‌افزایند: یک CMS به طورمعمول به تفسیر آنچه که ذخیره می‌کند، می‌پردازد. در اینجا منظور از تفسیر، جمع‌آوری نسخه‌های مختلف یک فایل به همراه اطلاعات مربوط به آن است. به علاوه این ویژگی به کاربر اجازه می‌دهد به صورت دستی یا اتوماتیک به مقایسه نسخه‌های مختلف بپردازد تا تفاوت‌ میان آنها را کشف کند. یک CMS معمولا امکان مدیریت جریان کار (workflow) را برای سازنده فراهم می‌کند. بدین‌ترتیب سازنده سایت می‌تواند گام‌های مختلف برای ورود اطلاعات به سیستم را پیش‌بینی و طراحی کند. به عنوان مثال جریان کاربرای چاپ یک کتاب معمولی چنین است که نویسنده به نوشتن پیش‌نویس می‌پردازد؛ سپس ویراستار فنی و ویراستار اصلی به مطالعه و اصلاح آن می‌پردازد تا اشکالات مختلف گرامری، نوشتاری و... رفع شوند. در نهایت تمام این اصلاحیه‌ها در اختیار نویسنده قرار می‌‌گیرد تا کتاب آماده چاپ شود. در نهایت، یک CMS مشخص می‌کند چندنفر باید در پروژه طراحی و ساخت فعالیت کنند. این ویژگی‌ها ابزارهای مفیدی هستند برای سازنده‌ای که می‌خواهد مراحل مختلف طراحی، تولید و انتشار را دقیقا زیرنظر بگیرد.

افزودن نظر جدید